• BIST 82.363
  • Altın 147,033
  • Dolar 3,7764
  • Euro 4,0385
  • Bolu 3 °C
  • İstanbul 8 °C
  • Ankara 0 °C

ANNEM…

Hüseyin KAYA

AİBÜ Akademik görevimden emekli olalı birkaç ay oldu.
Üniversite hastanesinde hemşire olan eşimin tayin işlerinin uzaması nedeniyle her gün Düzce'deki kayınpederimin evinden Bolu'ya sabah akşam git gel durumu yaşıyoruz.
Kız kardeşim, yaşlı anneme ve Bursa'da anaokulunda kayıtlı olmasına rağmen mecburiyetten Düzce'de bulunan küçük kızım ve 2,5 yaşındaki oğluma bakıyor.
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına geçiş için muvafakat isteğiyle ilgili evrakların AİBÜ'ye geldiği gün akşamı çok sevindik.
Üniversite muvafakat verdiğinde parçalanmış aile durumumuz düzene girecek diye düşündük.
Ama aynı gün.

***
Cuma günü akşam saat 21.00…
Düzce'deki eşimden gelen bir telefonla telaşa düştüm.
“Hüseyin, annen rahatsızlandı 112 yi çağırdık gelsen iyi olur”
“Hemen geliyorum”

***
Bursa'daki ablamla birlikte yola çıktığımızda telefon trafiğim başladı.
Saatler gibi geçen birkaç dakika sonrasında gelen 112 acil ambulans Düzce tıp fakültesine giderken annemin kalbi durdu.
Sağ olsunlar, acil ekibinin gayretli çabaları sonuç verdi ve annem geri döndü.
Olabildiğince kısa yollardan, hem dikkatli hem de hızlı bir şekilde Düzce'ye ulaşmaya çalışırken telefonla bilgiler almaya devam ettim.
Düzce Tıp Fakültesi hastanesi Acil servisinin gayretleriyle yapılan müdahaleler sonrasında yoğun bakım şartlarında kalması istendi.
Yoğun bakımda yer olmadığını öğrendik.

***
Gece yarısını biraz geçe saat 00.15
Emekli olduğum ve eşimin halen alıştığı AİBÜ uygulama hastanesini aradık hemen.
Yirmi yıl emek verdiğim üniversitemin sorumluluğunu üst düzeye taşımış insanları kardiyoloji yoğun bakım ünitesindeki boşluğu bizim için kullandılar ve “Ambulansı bekliyoruz” diye teyit ettiler.
Kendilerine teşekkür boynumun borcu.
Sağolsunlar, varolsunlar.

***
Düzce Bolu arası otobanda ambulansa yetiştim.
Dörtlülerimi yakıp ambulansın yüz metre mesafeyle önüne geçtim ve eskortluk yaparak Bolu'ya girdik.
Bolu'da acil girişte gördüğüm annemin nurlu yüzü uykudaydı.
Tecrübeli doktorların ellerine bıraktığımız annem yoğun bakıma alındı.
Mekanik sistemlere bağlı olarak yaşamının düzelmesi için “Allahtan umut kesilmez” diyerek dua edip beklemeye başladık.

***
Seslenmek istiyorum işte.
Çocukluğumun Bursa'sında…
Atatürk caddesinde yapılan bayramlara kucağında götürüp elime verdiği Atatürklü bayraklarla bizleri büyüten Cumhuriyet kokulu anam…
Koridorda “Evimize gidelim” diye seni bekliyoruz…
“Ha gayret bırakma bizi canım anam, ha gayret”.
“Dön aramıza”…

Bu yazı toplam 1043 defa okunmuştur.
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 1989 Bolu Gündem Gazetesi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : (0.374) 217 66 66 | Faks : (0.374) 218 21 21 | Haber Yazılımı: CM Bilişim