• BIST 106.843
  • Altın 142,669
  • Dolar 3,5367
  • Euro 4,1209
  • Bolu 22 °C
  • İstanbul 26 °C
  • Ankara 22 °C

HAYATIN KIRIK DİŞLİLERİ

Mustafa Namdar

Hayatın dişlisi kırıldıysa çark dönmüyor oğul. Hayalleriniz ne kadar güçlü ve renkli olursa olsun kara değirmenin çarkını çevirecek suyu yoksa bend kurumuşsa, duran değirmen taşları arasında eziliyorsunuz. Bilir misin, kara değirmenlerde taşa sürtünerek şıngır, şıngır ses çıkaran, ip’e bağlı nal parçaları vardır. Adına ‘’Değirmen çakıldağı’’denir. Onların çıkardığı ses kesildiğinde anlar değirmenci, değirmenin durduğunu. Ailede öyledir. Değirmen çakıldığı gibidir aile ocağından çıkan gürültüler. Bazen öfkeyi, bazen mutluluğun kahkahasını duyarsınız. Her ikisinden de anlarsın içeride hayat vardır, içeride yaşam sürüyordur. Ses yoksa bacasında tüneyen baykuşların kötü talihi çağrıştıran sesi yankılanır kulaklarınızda. Anlarsınız ki hayatın dişlileri kırılmış, çark dönmüyordur oğul, dedi yaşlı gözlerle…

         Birbirimizi ilk gördüğümüzde, içimizden ığıl ığıl bir şeylerin akıp gittiğini hissetmiştik. Hayal dünyamızın güzelliğine ait tabloyu tamamlamaya çalışırken, sıcak elleri ellerimde o da konuşur, göz göze geldiğimiz andaki benim yaşadıklarımı anlatırdı kısık gözleriyle mazide kalan anıları. Ne güzel günlerdi o günler. Dünya hep güneşlik değil ki. Yağmuru var kar’ı var. Soğuğu sıcağı, gündüzü gecesi var. Her birinin kendine özgü güzelliklerini yaşarken akıp gidiyor zaman…

          Çocuklarımız olsun istedik, aşımızı paylaşacağımız. Çocuklarımız olsun istedik, soyumuzu sopumuzu geleceğe taşıyacak. Toprağa bir tohum atalım istedik büyüdüğünde meyve verecek. Bir çınar gibi güçlü, bir çınar gibi gölgesi geniş alanı kaplayan yerde insanlar mutluluğu paylaşsın soluklansın diye. Çocuklarımız oldu. Evimiz oldu soframızı şenlendiren ailemiz oldu. Kuru ekmek kuru soğan da olsa acıyı tatlıya çeviren mutluluğumuz oldu. Taa ki, o melun hastalık hayat arkadaşımı benden ayırdı. Taa ki, Fidan gibi canımın parçası üç yavrumu trafik canavarının pençesine terk edene kadar. Dönen çarkın hız kaybına rağmen, yaşamaya alıştırdım kendimi iki torunumla birlikte. Şimdi onları okutmaya çalışıyorum yüksek öğretimde. İşte okullar açılıyor. Bir tarafta, istikbaldeki hayalimin güzelliğini yakınlaştıracak olan okullar. Bir taraftan da, karşıma çıkacak masrafı karşılayamamış olmanın çaresizliği…

          Var mı günümüzde yamalı giyinen. Var mı ayakkabısının altı delik olup da ayağı ıslanan. Her şey marka. Markasız giyinip kuşanan var mı? Okullar açılıyor. Defter kitap çanta masrafı. Yurt yuva parası. Günlük çay simit parası bunlar, mutluluğu gölgeleyen yokluğun perdelemesi. Birde üstüne üstlük harç parasına yapılan zam söylentileri. Hayatın kırık dişlileri çarkı çevirmekte zorlanıyor oğul.Düşünüyorum;torunlarıma yardım elini uzatacak bursu nereden nasıl bulurum!!!

19.09.2011


Bu yazı toplam 800 defa okunmuştur.
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 1989 Bolu Gündem Gazetesi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : (0.374) 217 66 66 | Faks : (0.374) 218 21 21 | Haber Yazılımı: CM Bilişim