17 Kasım 2018
  • Bolu7°C
  • İstanbul13°C
  • Ankara8°C

RUMUZ: KARİYER “PARTNERİNİZİ TANIMADAN AİLENİZE SOKMAYIN”

RUMUZ: KARİYER “PARTNERİNİZİ TANIMADAN AİLENİZE SOKMAYIN”

12 Mart 2011 Cumartesi 00:00


Merhabalar kıymetli okurlarım..

Bolu..
Ondan beklenen kış havasına ancak kavuştu.
Her yer bembeyaz ve sokakta harika manzaralar var.
Mart ayında en yoğun kışı yaşıyoruz …
Sakın üşütüp hasta olmayın sevgili okurlarım , sıkı sıkı giyinin bol bol sıvı tüketin, c vitamini içeren meyveleri bol yiyin. Sonra dışarı çıkıp bu güzel görüntülerin tadını çıkarın. Çocuklarınızla kartopu oynayın, kardan adamlar yapın.fotoğraflarını çekin. Tadını çıkarın. çünkü, cemreler teker teker düşüyor, ve kış artık son çırpınışlarını yapıyor..
Bizlere düşen ise onun tadını doyasıya çıkarmak…
Sevgilerimle iyi haftalar diler, 8 mart dünya kadınlar gününüzü kutlarım.
Bana yazın.. Aklınıza gelen her şeyi yazın.
Yazınki paylaşalım….
Paylaştıkça çoğalalım..
Sevgilerimle...
Perihan
boluluperihanabla@hotmail.com



RUMUZ:kariyer
Perihan abla, ben yirmi sekiz yaşında bir genç bayanım. Üniversite mezunuyum. Üç senedir bir bankada çalışıyor, kendi kendime hayat mücadelesi veriyorum. Bundan 6 ay önce bir genç ile tanıştım. Benden iki yaş büyüktü. İlişkimizin ilk ayları o kadar güzel geçti ki ikinci ayın sonunda bana evlenme teklif etti. Ben de kabul ettim. Ailelerimizi tanıştırdık. Ancak, sevdiğim ve evleneceğim kişi lise sondan terk etmişti eğitim seviyelerimiz denk değildi. Bu durumu benim ailem biraz problem ettiyse de ne bana ne de ona bir şey demediler. Günler geçti biz ev tutmayı, eşya almayı konuşa duralım, bir gün bana dedi ki: ben gidiyorum. Sen benden daha iyilerine layıksın.seni mutlu edebileceğime olan inancımı yitirdim. Bakakaldım suratına abla.. ne diyeceğimi bilemedim. Ama işin en zor tarafı aileme durumu anlatmak oldu ben beş aylık sürede inişli çıkışlı bir şeyler yaşadım ve şimdi başladığım noktaya geri döndüm. Ama artık başladığım noktaya göre kendimi çok kötü hissediyorum. Herkes “nişan ne zaman?” “düğün ne zaman?”,” sözlün nerede?”, “ onu da getirseydin ya!” cümleleri ile mücadele ediyor, evliliğe kendimi bu kadar hazırlamışken yeniden tek başına , daha da fazla yük almış bir şekilde yaşamla mücadele etmenin zorluklarını yaşıyorum. Akşamları ağlıyor, gündüzleri gülüyorum. Ve buradan sizin aracılığınızla benim pozisyonumda olan herkese seslenmek istiyorum.. hayatınıza almaya karar verdiğiniz insanı, emin olmadan sakın aile bireyleri ile tanıştırmayın ve kendi seviyenizde olmayan insanlarla gelecek hayalleri asla kurmayın. Çok yıpratıcı oluyor. Sevgilerimle…

Yaşam mücadelesine devam.. biraz engel çıkmış, biraz direnç kırılmış belki, ama toparlayamayacağın ya da vazgeçeceğin kadar kötü değil. Karşındaki insanın da kendine göre sıkıntıları vardır ve durumun bu şekli alması senin için belki de en hayırlı olandır. Bunu gelecek gösterecek. Sen kendini işine ver.. Akşamları ağlıyorsun ha.. ağlamak birkaç gün sürer gelir geçer. Yaşın henüz genç ve daha ağlamaya değer çok insan ile tanışacağına eminim ben . zaten dirisin. Sakın kendini bırakma.. hayat bu tarz engelleri ile güzel. Bu tür sorunlar seni güçlendirip diriltir ki.. zaten oldukça dik durabildiğini hissediyorum.


RUMUZ: Ana

Perihan Hanım. Ben kırk yaşındayım bir anneyim.Benim 18 yaşında bir oğlum var. Geçen yıl özel bir sebepten dolayı okuldan atıldı. Sonrasında okulu dışardan bitirmeye karar verdi.Şimdi ise hem çalışıyor, hem de okuyor.. Babası aklı başına gelsin diye onu Bolu da ki fabrikalardan birine yerleştirdi. Vardiyalı çalışıyor, çalışma saatleri çok ağır. Eve geliş saati bazen akşam onu buluyor. hafta sonlarında da okula gidiyor .(açık öğretim meslek lisesine gidiyor) kendisine hiç vakit kalmıyor. Çocuğum koşturup duruyor. bu sıra kız arkadaşından da ayrıldı.. çok sinirli..ne söylesem bana kızıyor. Ona bir şey söylemeye korkar oldum. birilerini dövmek yada kendine zarar vermekten bahsediyor.Çok korkuyorum.Çok aşırı agresif , sinirli kesinlikle kimseyi dinlemiyor. Kaç kez alayım karşıma oğlumu, oğlumla güzelce konuşayım, sıkıntılarını paylaşayım istedim ama kaç kez karsıma alıp konuşmak istediysem bana ters cevap verdi. Konuşmuyor, bana yardım edin. Çocuğuma ulaşamıyor onun için çok üzülüyorum. Başına ters bir şey gelecek diye ben de tedirginlik içinde yaşıyorum.


Oğlunuz henüz ergenliğin son dönemlerini geçirdiği yaşta. Okuldan atılması, kız arkadaşından ayrılması gibi depresyonu tetikleyecek şeyleri yaşıyor olması, aldığı iş sorumluluğu ile birleşmiş. Ve anladığım kadarı ile babası da oldukça sert yaklaşıyor olan bitene. Siz de annesi olarak kendinizi yıpratıyor ve hiçbir şey yapamıyorsunuz. Oğlunuza yardım edebilmek için öncelikle sizin sağlığınıza hem bedensel hem de ruhsal olarak çok dikkat etmeniz gerekir. Öyle her şeyi kafanıza takıp kendinizi çok üzerseniz, Allah muhafaza sizde hasta olur, kendinize bile yardım edemezsiniz. Ergenlikten yetişkinliğe geçiş dönemini yaşayan oğlunuz gün be gün daha iyiye gidecek, kendini toparlayacaktır. . Oğlunuz sorumluluklarının farkında olan akıllı bir çocuk.sadece bunalımlı bir dönem geçiriyor. Sizin gibi onu çok önemseyen bir anneye sahip olması, bu süreci atlatmasına da kolaylık sağlayacaktır. Kendinizi üzmekten vazgeçin






 


UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.