• BIST 90.687
  • Altın 214,244
  • Dolar 5,3790
  • Euro 6,0941
  • Bolu 5 °C
  • İstanbul 11 °C
  • Ankara 9 °C

Ölmek ne garip şey anne, toprak olmak ne garip şey

Yüksel Gültekin

            02.05.2005

Siyasi kaygılardan ve farklılıklardan öte, bir dönem gençliğinin dilinden düşürmediği, sözleri Nevzat Çelik’e ait bir Ahmet Kaya şarkısının ölümsüz dizeleriydi yukarıdakiler. Ölümün soğuk yüzünü, çaresizliğini ve en önemlisi kaçınılmazlığını anlatan.

Çok ölüm haberleri duydum. Ama hiçbiri beni Cengiz Abi’nin ölüm haberini duyduğum kadar etkilemedi. Yaşı yaşıma yakın olduğundan mıdır bilmem, bu ölüm haberi beni derinden ama çok derinden sarstı.

Belki günlük hayatta çok yakın değildik. Ama her karşılaştığımızda ve birbirimize sarıldığımızda kalplerimizin birbirimize çok yakın olduğunu hissederdik. Sohbetlerimiz bir su gibi akar, çoğu kez daha geniş zamanlarda özel olarak buluşup uzun uzadıya konuşmak için sözleşip ayrılırdık. Şairin dediği gibiydi yani:

“Kalbimizde açan çiçekler vardı, vermeye vakit olmadı.”

Bir gün buluşup ama mutlaka buluşup nargile içecektik ve uzun uzun sohbet edecektik. O gün hiç gelmedi maalesef. O müsait olduğunda benim işim vardı, ben müsait olduğumda onun işi. Yani o gün hiç gelmedi.

Dünya iyisi bir insan. Mert, dürüst, olduğu gibi, yüreğinde ne varsa dilinde o var. Sizin hakkınıza en az kendi hakkı kadar saygılı, sizin emeğinizin en az onun emeği kadar değerli olduğuna inanan ve saygı gösteren biri. Yüzünde hep bir babacan gülümseme, dilinde hep içten gelen güzel sözcükler. Derler ya, iyiler çok yaşamazmış. Hani yine derler ya, Allah çok sevdiklerini tez yanına alırmış.

Cengiz Abi’nin her sarılmasında, şairin dizeleri aklıma gelirdi: “Sarıldın mı arkadaşına, tüm yüreğinle sarılacaksın.” O hep dostlarına tüm yüreğiyle ve kalbiyle sarılırdı. Ne kadar üzgünüm Cengiz Abi. Keşke, keşke o zamanı bulsaydık da o başbaşa geçirmeyi hayal ettiğimiz güzel sohbet dakikalarını geçirseydik ve nargilemizi tüttürseydik. Seni hiç ama hiç unutmayacağım. Artık ne zaman biri beni sımsıkı dostça kucaklasa, aklıma sen geleceksin. Ne zaman vakit bulup da nargilenin başına otursam, yanımda senin olduğunu hissedeceğim. Yaşamak, şairin dediği gibi önemli olan adam gibi yaşamak. Tanıdığım Cengiz İş, adam gibi yaşadı. Hakkını helal et Cengiz Abi. Varsa bizim hakkımız sana birden bine kadar helal olsun.

Dedim ya, Cengiz Abi’nin ölümü benim ruh dünyamda çok derin yaralar açtı. Anladım ki, ölüm var ve ölüm karşısında herşey çok manasız. Kalp kırmadan, gönül yıkmadan, kötülüğe bulaşmadan iyilerle birlikte olarak şu kısacık hayatı geçirenlere ne mutlu.

Benim gibi olanlar içinse böyle ani dost ölümlerinin bir ders ve bir ani ruh terbiyesine vesile olmasını diliyor gönlüm. Madem ölüm var ve madem bir gün toprak olacağım, o halde mutlaka böyle yaşamamalıyım. Mutlaka farklı bir hayat tarzını benimsemeliyim diye düşünüyor gönlüm. Sen ne güzel insanmışsın Cengiz Abi. Ölümün bile başka güzelliklere vesile oluyor.

Sözlerimi Koca Veysel’in dizeleriyle bitirirken, Cengiz Abi’me Allah’tan gani gani rahmet, başta ortağı-kardeşi Sinan Bey olmak üzere tüm ailesine, sevenlerine ve ülküdaşlarına başsağlığı diliyorum. Mekanı cennet olsun.

“Dost dost diye nicesine sarıldım

Benim sadık yarim kara topraktır.

Beyhude dolandım boşa yoruldum

Benim sadık yarim kara topraktır.”

Saygılarımla.

Bu yazı toplam 234 defa okunmuştur.
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 1989 Bolu Gündem Gazetesi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : (0.374) 217 66 66 | Faks : (0.374) 218 21 21 | Haber Yazılımı: CM Bilişim