27 Ağustos 2008 

Belki haksızlıklar, adam kayırmacılık hep olmuştu, bundan sonrada olmayacağını kim söyleyebilir. Ama bu dönemdekiler kadar fütursuz, vahşice, insan onurunu kırarak yapıldığını kimse görmemiştir. Bu teşkilatta artık kul hakkı yediğinden korkmayan kul hakkı yemenin büyük bir günah olduğunu bilmeyen veya bilmek istemeyen öyle insanlar vardır ki… Bir insan nöbet tutmak istemeyebilir, nöbet tutmak istemeyen insanları böle yoğun hastanelere (İBKDÇ Hastanesi) tayin yapmazsınız ama yaparsanız (işin can alıcı yeri burası) işte kul hakkı yeme fiili burda başlar. Buralara tayin yaptıklarınız seçilmiş insanlara bir pozisyon bulmanız gerekir. Kimdir bu hak yiyenler: -Normal elemanların ayda 7-8 nöbet tutup canları çıktığı günler nöbet yazamadıklarınız hem nöbete girmez hemde sürekli izin, rapor kullanırlarsa, -Büyükşehirlerde 500 hemşirenin çalıştığı hastanelerde bile bu kadar başhemşire yardımcısı yokken, -doktor eşleri, seçilmiş insanlar olduklarından hiçbir nöbete girmezlerken, -yıllardır hastanenin yükünü çekmiş insanlara haber bile verilmeden sorumluluktan alınırlarsa –nöbete girmiyor sorumlular-, -eşi reprözant olup -büyük Müdürleri ne promasyonu ile ayarladığı bilinmez ama- nöbetsiz yerlere aldırıp kadro hala yerinde kalabilirken – aman döner sermaye kesilmesin-, -eleman yokluğunda ve izin mevsiminde insanların nöbete girmekten tuşusu çıkarken eğitim hemşiresi, enfeksiyon hemşiresi gibi kebap yerlere getirdiğiniz elemanlar sabahtan akşama kadar oturup internetten kreşteki cocuklarının ne güzel oyunlar oynadıklarını seyrettiğini bilen yöneticilerdir. Bu yazdıklarımız okuyan her ne mevkide olursa olsun siyasiler, idareciler, yöneticiler bunları zaten bilip gereğini yerine getirmedi iseniz veya şimdi öğrenip de ya bu insanlar ne diyor diye merak edip öğrenmeye çalışmıyorsanız sizler de onlardansınız. “Allah size, mutlaka emanetleri ehli olanlara vermenizi ve insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emreder, Allah size ne kadar güzel öğütler veriyor! Şüphesiz Allah, herşeyi işitici herşeyi görücüdür.” (Nisa 4/58)